ماه رجب المرجب ماه عظیم و بزرگی است و خدای متعال در این ماه عبادات ویژه ای به مؤمنان هدیه داده است. در این شهر الله اَلاصَبّ که رگبار تند رحمت الهی است؛ بر سر بندگان می بارد. لحظه لحظه ی این ماه، بسیار بزرگ و مغتنم است. از جمله هدایای ویژه الهی در این ماه دعاهای بسیار زیبا با مضامین عمیق، لطیف و بلند است. 

حدیث عنوان بصری، حکایت طلب پیرمرد نود و چهارساله ایست که با شیدایی و عطشی وصف ناپذیر و پس از طی مراحلی، به محضر امام صادق علیه السلام راه می یابد و آن حضرت معارفی بلند و دستورالعمل هایی راهگشا برای نیل به وادی معرفت و توحید به او عنایت می فرمایند. این ماجرا تحت عنوان حدیث عنوان بصری در منابع حدیثی نقل شده است.

۹۳/۰۲/۲۶

السلام علی المعذب فی قعر السّجون... امام موسی کاظم- علیه السلام- در بیست و پنجم ماه رجب سال ۱۸۳ هجری قمری، در سن پنجاه و پنج سالگی به وسیله سم و به فرمان هارون الرشید، به شهادت رسیدند. پدر عظیم الشأن ایشان حضرت امام صادق- علیه السلام- و مادر بزرگوارشان، حمیده از اهالی آندلس است. حمیده از بانوان با تقوا و آگاه به معارف اهل بیت به شمار می رود. امام صادق علیه السلام در تعریف از این بانوی بزرگ می فرمایند:« حمیده همچون طلای ناب، از ناخالصی ها پاک است. 

93/03/01

شب جمعه اول ماه رجب را لیلة الرغائب می گویند. پیامبر اسلام-صلی علیه و آله- می فرمایند:« ای مردم از اولین پنج شنبه ماه رجب غافل نشوید چرا که این شب را ملائکه، لیلة الرغائب نام نهادند؛ شب رغبت ها و آرزوها. در این شب خاص هنگامی که یک سوم از شب می گذرد؛هیچ ملکی در آسمانها نمی ماند جز اینکه در کعبه و اطراف آن جمع می شوند و خدای متعال توجه و عنایت خاصی به این ملائکه می کند و خطاب می فرماید: ای ملائکه من، آنچه می خواهید از من درخواست کنید. ملائکه عرض می کنند: خدایا روزه داران رجب را مشمول رحمت و بخشش خود قرار ده ....»  

ماه مبارک رمضان، عیدُاللهِ الاَکْبَرْ یعنی بزرگ‌ترین عید الهی است. ماه مبارک رمضان از نظر تاریخ، آفاق و تقویم برای همۀ اهل دنیا، مؤمن، کافر، ملحد و مشرک فرا می‌رسد؛ امّا آنچه ارزشمند است، ورود خود سالک به ماه مبارک رمضان است. ماه می‌آید؛ امّا اینکه ما به‌سوی ماه می‌رویم، بحث دیگری است. در بین روزهای سال، یک روز هم روز شروع ماه مبارک رمضان است؛ امّا در میان تحوّلات درونی سالک الی‌الله، ورود به ماه مبارک رمضان یک مرحله است. مهم این است که ما وارد ماه مبارک رمضان شویم. امیدواریم خدای متعال قلب، روح و جان ما را مُقبِل به سمت شهرالله قرار دهد، به‌گونه‌ای که در ماه خدا زندگی کنیم، نه در ماه خلق. در این صورت، معنای عیدُاللهِ الاَکْبَرْ هم ظهور می‌کند؛ یعنی بزرگ‌ترین عید الهی، عید ملاقات خدا، میهمان شدن بر خدا و ورود به ضیافت‌الله است. این که فرمودند روزه‌دار هنگام افطار دو  شادمانی دارد، یک شادمانی، شادمانی دیدار خداست. جشن بزرگ هنگامی است که ماه مبارک رمضان ماه ملاقات و دیدار خدا باشد، و در باطن ما عیدُاللهِ الاَکْبَرْ و جشن ملاقات خدا برپا شود. حقیقت عید، عود و بازگشت است و عید اکبر، بازگشت به آن مبدأ ازلی است که همۀ هستی از آنجا آغاز شده است. ما قوس نزول را مرحله به مرحله پایین آمدیم تا در حضیض عالم طبیعت مشغول زندگی خاکی شدیم. عید هنگامی است که قوس صعود را در پیش گرفته و مرتبه به مرتبه، مراتب وجود را طی کرده باشیم تا به آن مبدأ و جایی که نزول از آنجا آغاز شد برگردیم.(۱۴۰۳/۱۲/۱۳)

در این قسمتِ شرح ماجرای حضرات موسی و خضر علیهما السلام، سه چشمه ای که حضرت خضر علیه السلام نشان حضرت موسی علیه السلام داد، مورد تأمّل و بررسی قرار گرفته است و سعی می شود نکته های نهفته در آن بازگو شود. چشمه ی اوّل، کشتی یی بود که سوار  آن شدند، حضرت خضر علیه السلام آن را سوراخ کرد و بعد در بیان حکمت کارش گفت: کشتی متعلّق به مسکینانی بود و یک سلطان و ملک و فرمانروایی وجود داشت که هر کشتی سالمی را غصب می کرد و من اراده کردم  (فعل را به خودش نسبت داد) که این کشتی را معیوب کنم تا از معرض غصب مصون بماند و مساکین بتوانند از درآمد آن زندگی خودشان را اداره کنند. این سفینه چیست؟ تأویل عرفانی اش تن سالک و جنبه های نفسانی سالک است که از اوّل راه عادت به نازپروردگی، خوردن غذاهای لذیذ، پوشیدن لباس های زیبا و گران قیمت، سکونت در منازل خیلی مجلّل و ... دارد. نفس معتاد شده و اعتیاد به رفاه دارد...    

فرا رسیدن ماه رجب‌المرجّب؛ ماه فیضان لطف و عنایات بی‌حدّ الهی؛ ماهی که در احادیث، به یک اعتبار شهرالله نامیده شده و ماه خدای متعال است و به اعتبار دیگر از آن به ماه امیرالمؤمنین علیه‌السّلام تعبیر شده است را خدمت میهمانان سفره‌ی پر کرامت این ماه عظیم تبریک و تهنیّت عرض می‌نماییم. امیدواریم که این دو نعمت بزرگ، یعنی نعمت توحید و نعمت ولایت را قدر بدانیم و در این ماه توفیق یابیم که به مدد عنایات علوی به شهر توحید راه پیدا کنیم و از حقایق ناب توحیدی موجود در معارف این ماه،و از مواهب و عطایا و عنایات عظیمی که در مناجات‌ها، دعاها، اذکار، نمازها، روزه‌ها، صدقات و همه‌ی اعمال خیر توصیه شده در این ماه نهفته است، به مدد ولایت امیرالمؤمنین علیه‌السّلام بهره‌مند گردیم.

یکی از آداب قرائت قرآن این است که انسان قبل از شروع به تلاوت قرآن، از شیطان به خدای متعال استعاذه کند. این هم امر خود قرآن است، در آیات ۹۸ تا ۱۰۰ سوره ی مبارکه ی نحل خدای متعال می فرماید: " هنگامی که قرآن قرائت می کنی، از شیطان رانده شده، به خدا پناه ببر؛ که هر آینه او سلطه و تسلّطی بر کسانی که ایمان آورده اند و  بر پروردگارشان توکّل می کنند، ندارد."   ۹۴/۰۳/۲۰

رزق به دو بخش مادی  و معنوی تقسیم می شود. رزق معنوی از قبیل معارف، حالات و توفیق طاعات و عبادات است. ارزاق مادی همان امکاناتی است که در این عالم نصیب انسان می شود و توسط او مصرف می گردد. همچون غذایی که می خورد، آبی که می نوشد، جامه ای که می پوشد و  یا خانه ای که در آن زندگی می کند. بنابراین آنچه از امکانات دنیوی که متعلّق به شخص است، امّا او امکان نمی یابد از آنها استفاده یا آنها را مصرف کند، گرچه جزء دارایی او می باشند، رزق او شمرده نمی شوند. سالک در پرتو بصیرتی که به نور قرآن و تعالیم معصومین بدان نائل شده است، رزّاق و روزی دهنده ی خود را فقط خدا می داند و هیچ کس جز او را، خواه خود یا دیگران، در روزی خویش دخیل و مؤثّر نمی شمارد.   

استعاذه یعنی پناه بردن و طلب پناه. استعاذه چهار رکن دارد. یکی از ارکان استعاذه، شخص مستعیذ است؛ یعنی کسی که پناه می برد. رکن دوم، " مستعاذّ منه" است؛ یعنی چیزی که از شرّ آن پناه می بریم. سوم " مستعاذّ به " است؛ یعنی کسی که به او پناه می آوریم و چهارم " مستعاذّ له" است؛ به معنای چیزی که به خاطر آن پناه می آوریم یا هدف ما از پناه بردن.     ۹۴/۰۸/۱۸